The book of Walks

The Living Sword Chronicles an interview with author Angelo Tsanatelis

persianna — Thu, 14 Apr 2011 17:20:31 +0000

we send Angelo a couple of questions about his up and coming Novel and these are his answers!

Persianna: First of all welcome and congrats on your book. Let’s go then,

1) Let ask about the title first. What is a Living Sword?

Angelo : Well first I have to thank you for being the first to come up with this idea of an email interview. I hope I’m using the correct term here. The Living Sword then, well the name speaks for itself I think, it is a sword that has the ability to speak and think pretty much like you and me, thus the living part, of its name. You have to understand that this is a fantasy world, set in a historical background of course, but a fantasy world nonetheless. So in this world I’m describing in my book, reality is somewhat different. The story itself evolves around the sword, feeds from it, if you prefer, it is told from several different perspectives, through the eyes of a number of important characters in the book. These living swords are part of a larger story, they were made with a specific purpose and have these fantastic powers, each has its own unique set, making them almost indestructible. The Living Sword of our story has an additional characteristic, it wants out.

Persianna: Okay then, second and final question.

2) I’m guessing there will be a follow up, you haven’t told the whole story with this one, am I correct?

Angelo : Right on the money. No I haven’t even scratch the surface yet and yes there will be another one coming out soon enough. This is a rather large tale. It spans through history, following a number of different characters, but mainly it will deal as it is logical, with the Living Sword. It will guide us and through its eyes we will see this world unfolds its secrets. That’s it, remember to stop at Smashwords.com and buy the book. Have a great weekend Persianna.

Persianna : thanks Angelo.

You can sample the book at

http://www.smashwords.com

and if you like it, then go ahead and buy it!

Το βιβλιο των διαδρομών

persianna — Thu, 01 Nov 2007 17:58:59 +0000

Πριν χρονια μια φιλη της αδερφης μου, που δυστυχως δεν ειναι πια μαζι μας εδω και καιρο, ειχε τελειωσει μια ιστερικη κουβεντα γυρω απο το υπερφυσικο με αυτη την φραση.

Η αληθεια βρισκεται εκει, θυμαμαι ειχε πει και μπορεις να την δεις αν ψαξεις αρκετα, ειναι γραμμενη στο βιβλιο των διαδρομών.

Μου εμεινε αυτο το πραγμα, αυτες θα ειναι οι δικες μου διαδρομες, σε αυτη την πραγματικοτητα οσο περισσοτερο γινεται και καποιες φορες και στην δικη μου.

Κουτί σε σχήμα καρδιάς (αναδημοσίευση)

persianna — Sat, 20 Oct 2007 21:12:00 +0000

Δανεικα…
Τα χρηματα ειναι το πρωτο που θα σκεφτεις οταν ακουσεις την λεξη. Ομως αυτα ειναι τα πιο φτηνα απο ολα.
Ισως μεγαλωνοντας ανακαλυπτουμε τον εαυτο μας καλυτερα τελικα. Ειναι μια σκληρη ανακαλυψη θα ελεγα. Ποσο δυνατοι εχουμε υπαρξει; Ποσο σωστοι ή ποσο λαθος; Υπαρχει μια επιδημια στους γραφεις των ιστολογιων, μια ταση να μιλανε για το παρελθον τους. Ειναι νορμαλ αυτο, θυμαμαι κατι που ειχα διαβασει, πως ο ανθρωπος συνηθως μιλαει για τον εαυτο του οταν προσπαθει να σου πει τη σκεψη του για το μελλον σου. Ξερετε τωρα κουβεντες του στυλ, πιστευω πως πρεπει να κανεις αυτο γιατι δεν υπαρχει αλλη λυση ή κατι παρομοιο, δεν ειναι τοσο σημαντικο αυτο, αυτη την στιγμη.
Σημαντικο ειναι το ποσα πραγματα τελικα εχουμε δανειστει ή εχουμε δανεισει στους αλλους. Ποσα μπορει να ειναι αυτα; φρασεις και μουσικη και αποψεις και ιστοριες και στυλ και ντυσιμο και ενα σωρο αλλα πραγματα οπως θεματα για να σηκωσουμε μια καινουρια αναρτηση.
Δανεικη.
Με βαση κατι που εχουμε διαβασει καπου αλλου. Αυτη ειναι μια αναρτηση που ασχολειται με αυτο ακριβως το πραγμα. Τις δανεικες σκεψεις, τα πραγματα που εχουμε παρει και κρυψει μεσα στο κουτι.
Ειναι σοκ να ανακαλυπτεις πως και αλλοι κανουν οτι και εσυ, ισως και καλυτερα απο εσενα. Δανειζονται λογια σου, τα χρησιμοποιουν και ξαφνικα εσυ τα βλεπεις μπροστα σου. Οχι παντοτε αμεσως, οχι την επομενη στιγμη, αλλα χρονια μετα.
Αυτουσια.
Πριν απο μια εβδομαδα σκαλιζοντας τον ιστοκοσμο γυρω μου, ανακαλυψα ενα μικρο ομορφο μυστηριο. Το σκαλισα γιατι ηθελα να ακουσω κατι καινουριο και υστερα το ξεχασα. Ομως αυτο με ακολουθησε, αρχισε να περιεργαζεται οσα εγραφα.
Χανονταν και υστερα ξαναγυριζε. Στην αρχη δεν εδωσα σημασια, γιατι εγραφα και ακουγα χωρις να προσεχω. Υστερα καποιος μου ειπε μια δικη του ιστορια και οπως εκανα τοσα χρονια, προβληματιστηκα. Ανοιξα τα ματια μου και κοιταξα γυρω μου, αρχισα να βλεπω και να ακουω ξανα.
Μου αρεσει να στολιζω οτι κανω οσο το δυνατον περισσοτερο ειτε αυτο ειναι ιστορια, ειτε ειναι ιστολογιο. Λιγη μουσικη, ενα κουιζ, τα νεα της ημερας, κατι ομορφο για να διαβασει οποιος βρεθει εδω. Μου αρεσει να το βλεπω πρωτα απο ολους εγω. Δεν υπαρχει ουτε ενα ψευτικο ή αψυχο κειμενο εδω μεσα. Το πιο μικρο κρυβει την αληθεια του, κατι που βεβαια ισχυει και για πολλα αλλα κειμενα σε πολλους τοπους εκτος απο τον δικο μου. Ομως παντοτε μπορεις να αναγνωριζεις τον εαυτο σου, το δικο σου κειμενο οταν το δεις καπου αλλου. θυμασαι με αλλα λογια τις δικες σου ιστοριες.
Αυτο ισχυει και για τις συζητησεις.
Τις ερωτησεις και τις απαντησεις σε καποιες απο αυτες.
Τα προσωπα.
Τα πραγματα που σε εκαναν να γελας.
Και το τραγουδι, που ακουγες καποτε, ακομη και αν μεσα σου σε φοβιζε, επειδη της αρεσε.
Δανεικα.
Ενα σωρος απο πραγματα, μυριαδες αγνωστες απαντησεις, κρυμμενες μεσα σε ενα κουτι σε σχημα καρδιας.
Ολοι εχουμε απο ενα τελικα, φυλαγμενο, κρυφο-
Που παραλιγο να ξεχασουμε ανοιχτο…

©AggelosTsanatelis2007

(Το παραπανω δεν ηταν η αναρτηση για τα μαυρα πεπλα. Δεν νομιζω οτι επιτρεπεται να βαρυνω περισσοτερο αυτο το βραδυ. )

Αναρτήθηκε με άδεια απο τον Gelo στις 1-11-2007